τίδα ὑπὲρ συστάσεως, καλῆς οἰκονομί(ας) καὶ βελτιώσεως τοῦ αὐτοῦ σχολεί(ου), καὶ προκοπῆς τῶν ἐν
αὐτῷ μαθητευόντων. ἀλλ’ ἐπειδὴ παραγγελί(αν) εὐαγγελικὴν ἔχομεν διὰ νὰ προνοούμεθα καὶ νὰ ἐπισκεπτό
μεθα καὶ τοὺς ἀδελφούς μας χριστιανοὺς ἀσθενεῖς καὶ πτωχούς, ξένους καὶ ἀπόρους, ὁποῦ εὑρίσκονται
ἐν τοῖς νοσοκομείοις κατὰ τὴν εὐαγγελικὴν ῥῆσιν „ἀσθενὴς ἤμην, καὶ ἤλθετε πρός με“, καθότι ἡ
εὐσπλαγχνία καὶ ἡ ἐλεημοσύνη πρὸς τοὺς τοιούτους εἶναι ὑπερτέρα πασῶν τῶν ἀρετῶν. διὰ τοῦτο λα
βόντες φροντίδα ἐδιωρίσαμεν [[καὶ]] καὶ ἐν αὐτοῖς ἐπιτρόπους κατ’ ἰδί(αν) εὐαρέστησιν τοὺς ἐντιμο
τάτους κὺρ χ(ατζῆ) Παῦλον τζόνου, κὺρ Γιαννάκην βέλι(ου) πρωτομαΐστορα, κὺρ διαμαντὴν γούνα
ρην, καὶ κὺρ Γιαννάκην κανταρτζήν, καὶ κὺρ χριστόδουλον νακαχτζόγλου διὰ νὰ ἔχωσι τὴν
φροντίδα καὶ ἐπιμέλειαν τῶν ἐκεῖσε διακειμένων χ(ριστι)ανῶν πτωχῶν καὶ ξένων, ἀγονιζόμενοι μετ’
ἐπιμελεί(ας) καὶ προθυμοποιούμενοι διὰ τὴν κυβέρνησιν καὶ καλὴν κατάστασιν τῶν νοσοκομεί(ων). ὁ
δὲ πανάγαθος θεὸς ἀποδώσοι τοῖς ἄνωθεν εἰρημένοις ἐπιτρόποις τοῦ τε ἑλληνικοῦ σχολεί(ου)
καὶ τοῦ νοσοσκομεί(ου). ἕνεκα τῶν ἐκδουλεύσεων καὶ κόπων αὐτῶν τὴν ἀντιμισθί(αν) ἄνωθεν ἔν
τε τῷ νῦν αἰῶνι, καὶ ἐν τῷ μέλλοντι. ὅποιος δὲ ἔχει ἀφιέρωμα νὰ προσφέρῃ εἴτε εἰς τὸ σχο
λεῖον, εἴτε εἰς τὸ νοσοκομεῖον, ἰδιαιτέρως τοῦ μὲν σχολεί(ου) ἐδιωρίσθη σακουλλάρι(ος) ὁ κὺρ Ἀθα
νάσιος γεωργί(ου) πολύτογλου, τοῦ δὲ νοσοσκομεί(ου) ὁ κὺρ χ(ατζῆ) παῦλος τζόνου. καὶ εἰς αὐτῶν τὰς χεί
ρας νὰ δίδῃ ἕκαστος ὅ,τι βούλεται καὶ θέλει νὰ ἀφιερώσῃ. οὕτω γινώ[[σκετω]]σκετε. ἡ δὲ εὐ
χὴ τῆς ἡμῶν ταπεινότητος εἴη μετὰ πάντων ὑμῶν.
ὁ Φιλιππουπόλεως Παΐσιος ὑποκυροῖ: